“Kleine bofkont pakt uit” is het tweede album onder de naam “Kleine bofkont” uitgebracht. Het bevat tien nummers die nogal verschillend zijn, maar gemeen hebben dat alles is gemaakt door bofkont Wim van Bruxvoort, die niet alleen alle instrumenten bespeelt - en via een MIDI-keyboard kun je veel instrumenten ‘bespelen’ - maar ook door hemzelf geschreven, gearrangeerd, opgenomen, gemixt en gemasterd. Omdat het kan en leuk is om te doen. Alleen het artwork van de cover is van Jop Kraaijkamp.
De liedjes kun je beluisteren via alle streaming media, maar ook hier rechts (in mp3 kwaliteit). Meer informatie over een nummer krijg je door hieronder op de titel te klikken.
Mooi
Het zijn de kleine dingen die het doen. Een mooi hartje op je cappuccino, een vriendelijke groet op straat. Bij zoveel dingen kun je het verschil maken door er met een kleine beetje moeite iets moois van te maken. En dat kan ook een liedje zijn.
mooi, maak het mooi
de keuze van een woord
een glimlach als dat hoort
het geven van akkoord
het juichen als je scoort
mooi, maak het mooi
de potten die je bakt glanzend gepolijst
je gaafste foto vet strak ingelijst
het geeft veel meer allooi, en daarom dit pleidooi
maak het mooi
mooi, maak het mooi
de slagroom op de taart
de vlechtjes in je staart
de eerste dag van maart
een kleedje voor de haard
mooi, maak het mooi
dat ene likje verf dat hoort er toch echt bij
de vervolmaking van jouw wereldschilderij
en deze melodie, een symfonie
door de puntjes op de i
Lach als de zon schijnt
Hoe ga je om met een slecht bericht? Als je het nog even voor je houdt, is het net of het er nog niet is. Een vrolijke melodie, een opgewekte openingszin en lekkere blazers kunnen veel maskeren.
lach als de zon schijnt
loop met je hoofd in een wolk
zing als het regent
droom je dag maar weer vol
niemand die ziet wat jij weet
iedereen loopt voorbij
denk niet aan wat gaat komen
vandaag heb je even vrij
soms bezoek
soms per telefoon
één bericht
en niets is meer gewoon
hou het nog even voor je
maak het niet bekend
vroeg genoeg is morgen
morgen als het went
lach als de zon schijnt
loop met je hoofd in een wolk
zing als het regent
droom je dag maar weer vol
niemand die ziet wat jij weet
alles gaat voorbij
kome wat gaat komen
vandaag ben jij nog vrij
De sleur
Dezelfde situatie door de ogen van drie verschillende personen. Dit lied begon met de melodie, die heeft iets slepends. En via “slepend” kwam de sleur in zicht. Dat klinkt misschien saai, maar er gebeurt veel. En een intrigirende vraag: als je elke dag in de kroeg zit, ben je dan standvastig of juist slap?
1
er is een stad, een straat, een huis
en deze plek noem jij je thuis
een bruin café is om de hoek
daar vind ik jou als ik je zoek
aan de tap is je naam beroemd
al die lui, die jij vrienden noemt
lieveling, ik wil toch iets meer
geen drank en ook niet morgen weer
morgen weer, morgen weer,
als het anders kan, maak ik wel een plan
tot morgen weer
2
de dag begin ik nooit te vroeg
en eindig meestal in mijn kroeg
het is echt heel dicht in de buurt
en ik wordt hier nooit weg gestuurd
ik blijf hier en ik hoef niet veel
even weg van het strijdtoneel
lieve schat, ik wil echt niets meer,
alleen drank en dan morgen weer
kom nou eens van je luie gat
doe nou eens met je handen wat
je praat altijd zo lekker glad
die grote bek die ben ik zo zat
3
in deze stad is mijn café
mijn geld verdien ik hier dus mee
de stamgast zit hier aan de tap
is hij standvastig of juist slap?
blijft rechtop en voordat ik sluit
mompelt hij zachtjes voor zich uit:
“mijn liefste wil mij vast niet meer
maar goedenacht tot morgen weer”
Best goed
“Ik ken wel duizend moppen, dus voorlopig zit je goed.” De prachtige woorden zijn van Joop van Gent in het nummer “Contactadvertentie” (Oud Zeer, 1999). Een contactadvertentie, dat is iets van de vorige eeuw. Maar een mop willen vertellen en dan door je zenuwen met de clou beginnen. Jammer. Kan je het als het moet? Het eerste optreden, een eerste kus, een wedstrijd met de druk van moeten winnen, spreken in het openbaar; bij alles kan de spanning je teveel worden...
als kind had ik pianoles
ik speelde elke dag
noten mollen kruizen
Czerny, Mozart, Bach
maar dan floot mijn moeder
een stukje melodie
hoogst vervelend irritant
ik stopte dan subiet
Ik speel best wel dingen klaar
maar vraag me er niet naar
nee, vraag me er niet naar
ik speel best wel dingen klaar
Ik kan heus wel dingen goed,
behalve als het moet
ja, behalve als het moet
dan gaat het niet zo goed
ik voetbalde als tiener
op de training was ik top
scoorde als een dolle
links, rechts, met de kop
toen kwam ’t kampioenschap
de druk werd al maar groter
ik schopte in die wedstrijd
nog geen deuk in een pakje boter
maar maak je niet druk
als dat alles is
dan is het wel ok
ik had wel eerder meisjes
ik heb best wat aangeklooid
de meesten waren aardig
maar zo mooi als jij, nee nooit
ons sprookje neemt een aanvang en
je kronkelt om me heen
'k ben altijd vol verlangen
maar ’t lukt nu niet meteen
Ik kan heus wel dingen goed,
en met ons komt het wel goed
want met jou voel ik me goed
met jou voel ik me goed...
Laatste woorden
Het moeilijkste wat er is: afscheid nemen. Wat zeg je als je weet dat het de laatste keer is dat je iets tegen iemand kan zeggen?
En sorry voor de rare maatsoort, maar dat is net leuk om te doen!
hier door de gang
de deuren het licht
loop ik naar jou
voor het laatst waar jij ligt
zoek naar een ingang
naar woorden, naar jou
als alles gezegd is
wat zeg je dan nou?
zoek naar een ingang
naar woorden voor jou
als alles gezegd is
dan zeg je “ik hou…”
Ooit liep ik hier
Piano en bas samen, dat kan zo lekker klinken. En van het een komt het ander. Teveel gitaren? Nooit toch?
En het thema: iedereen heeft wel zo’n herinnering aan lang geleden, iets wat je niet gedaan hebt, hebt laten lopen. En pas jaren later denk je eraan, komt dat moment ineens naar boven en realiseer je je, dat er heel veel heel erg anders had kunnen gaan.
Ooit liep ik hier
...
't is voorbij
IJsklontje
On the rocks. Tja, iedereen heeft zijn bronnen. Zoek er maar naar.
van hard naar zacht, van koud naar heet
zo lang gewacht, uitgekleed
uitgesteld, huid en zweet
ijsklontje smelt, alles gereed
actie reactie, kippenvel
actie reactie, liefdesspel
snaren gillen, geluid als steen
lijflijk trillen, door je heen
klanken vibreren, een lange noot
hogere sferen, geef je bloot
Niets voor niets
Je kan er niets van willen weten, maar de rekening wordt gepresenteerd. Ooit.
we vliegen naar de zon
we rijden door het land
gingen skiën tot het kon
is er iets aan de hand?
we doen dit al zo lang
t gaat zoals het gaat
en wees maar niet bang
we zijn vóór het klimaat
niets voor niets
je kan alles willen
maar niet voor niets
ons bedje lijkt gespreid
er is van alles te verliezen
we zijn niet voorbereid
of is er iets te kiezen?
’t gaat om knikkers en om ballen
onbeperkt is onze vraag
we blijven kiloknallen
en de belastingen omlaag
niets voor niets
je kan alles willen
maar niet voor niets
Trameleuc
In 1998 kocht ik een tweedehands gitaar, een Guy Trameleuc. Het werd mijn gitaar voor 25 jaar, een werkpaard, met een apart geluid. De Franse gitaarbouwer Guy Trameleuc maakte circa 200 gitaren en verkocht zijn ontwerp en model aan het Japanse SAGA. Maar de kwaliteit bleef achter en hij trok zijn licentie in. Ik heb lang gemeend een echte Franse Trameleuc te hebben. In het klankgat stond immers groot "St Brieux".
Een loflied op mijn gitaar schreef ik. Voor het opnemen verving ik de snaren en keek nog eens goed in het klankgat...
Je moet een beetje Frans kunnen, maar dan lees je toch echt "naar een ontwerp van ...gemaakt door SAGA". Maar wel een goed exemplaar deze!
hé Guy, dank voor je tijd
de vele uren schuren
schaven lakken lijmen
het fretten en het keuren
ik speel zo graag dit instrument
al twintig jaar ben ik gewend aan jou
zeg Guy, dank je voor de tijd
de vele uren spelen
akkoorden solo slagwerk
de liedjes van zovelen
hé Guy, jouw houtwerk en je snaren
details waar jij op let
he Guy, blijf bij me en bespaar me
jouw kraken en verzet
maar Guy, ik voel de tijd
zo langs je hals heen glijden
een losse snaar die knerpt
en het hoog moet ik vermijden
en ben ik zelf te oud
mijn vingers krom en stijf
dan hoop ik dat mijn lief
ook zo goed zorgt voor mij
Trameleuc in actie. Foto: Robert Stienstra.
Zonder bereik
Moeilijk hè, zonder mobiel? Maar hoe fijn is het om even buiten bereik te zijn? Even bijkomen. Het is je eigen keuze, mooie plekjes genoeg om op te zoeken.
er is een plek, zonder bereik
verstoken van enig signaal
en deze plaats is geen ander gelijk
’t ontbreekt hier aan ieder kabaal
lig op een kleed waar ‘k m’n hand over strijk
en kom dan maar hier op verhaal
hier klinkt geen bel is geen smart telefoon
wat trilt is een blad aan de wind
neem even tijd wordt de stilte gewoon
je mist niets wanneer je begint
een vogel die zingt is de enige toon
de rust hier is al wat je vindt
ook als dit lied, nooit wordt gehoord
blijft het waar, woord voor woord
vind deze plek voor een heel nieuw contact
het geeft je een heel frisse kijk
haast is verloren en druk afgezakt
de rest die heeft echt ongelijk
hier is het leven de liefde intact
en kom je weer binnen bereik